BİR YAĞMUR BEKLİYORUM

BİR YAĞMUR BEKLİYORUM,
KURUYAN YÜREĞİME YAĞSIN,
BİR YAĞMUR BEKLİYORUM,
TOPRAĞIN CANINA CAN KATSIN.

BİR YAĞMUR BEKLİYORUM,
KİRLENMİŞ DÜNYAMIZI YIKASIN,
BİR YAĞMUR BEKLİYORUM,
YANMIŞ YÜREKLERİMİZE SU SERPSİN.

ADI BENDE SAKLI

Onu sorma yorgun yüreğime,
Adı bende saklı,
Ağlayıp yandığım geceler,
Başım da esen sevdası saklı.

Unuttum dese de onu yüreğim ,
Unutmadı ben biliyorum,
Yaralı yüreğimin aynası o,
Dertlerimin dermanı o.

Farketmez ben yaşıyorum,
Hayatı istemeden onsuz ,
Yangın yüreğimin içinde ,
Bitmeyen sevdası saklı.

ARA

Benim aşkınla yanarsan,
Beni ara unutma,
Sevgisiz kalırsan,
Seni beklediğimi unutma.

Saçın aklarda dolduğu zaman,
Gidecek yerin olmadığı zaman,
Ayrılık vakti geldiği zaman,
Senin için ölen beni unutma.

SEN GİDERSEN

Gidersen sen ,
Başlar içimdeki  fırtınlara,ağıtlar,

Yüreğim özgürlükleştikçe sana inat,

 Büyür, aşkın yüreğimde,
 Kaderim ağlar sensizliğime,
Gidersen sen,
Sana hediye ettiğim türküler ağlar ardına bakmadan,
Şiirim her dizesinde sensizliğe sözcükler ağlar,
 Sazımın telleri kopar sensiz olmakdan,
Gidersen sen,
Çatışmalar başlar yorgun yüreğimde,
Sol yanım çaresiz ve umutsuz kalır,
Akar gözyaşlarım yüreğime,

Gidersen sen,

Yüreğim yangınlara teslim olur.
 

HAYIRLI GÜNLER

MUTLU GÜNLER NEŞENİZ DAİM OLSUN
__/)___ ۰̮̑●̮̑۰___/)___۰̮̑●̮̑۰___/)_./¯”(\(/’)_•
¯¯¯\)¯¯۰̮̑●̮̑۰¯¯¯¯\)¯¯۰̮̑●̮̑۰¯¯¯¯\)¯\_„(„/\)¯•.
__________¶¶¶_¶¶¶ooooo¶¶¶
________¶¶ooo¶¶¶¶¶¶¶oooo¶¶
... _______¶ooo¶¶o¶¶o¶o¶¶¶¶ooo¶
_______¶ooo¶o¶¶¶¶¶¶o¶¶_¶o¶¶
_______¶ooo¶oooooooooo¶oo¶
____¶¶¶¶¶¶¶¶oooooo¶¶¶¶oo¶o¶¶
____¶¶ooooo¶¶¶oo¶¶¶oo¶¶¶oooo¶
_____¶¶oooooo¶¶¶¶oooo¶¶oooo¶¶
___¶¶oo¶¶oooooooo¶¶o¶oooo¶¶
____¶¶oo¶¶¶oooooooo¶¶oo¶¶¶
_____¶¶¶¶oo¶¶ooooooo¶¶¶¶
________¶¶¶oo¶¶¶¶¶¶¶¶
___________¶¶___¶¶
_______________¶¶¶
_______________¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶______¶¶__¶1111¶¶¶¶
_¶¶¶1111¶¶¶___¶§¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶11¶¶__¶§¶¶___¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_____________¶¶¶___¶¶¶¶¶¶
_____________¶¶__¶¶¶111¶¶¶¶
____________¶¶¶_¶¶¶1¶¶¶¶¶
____________¶§¶¶¶_¶¶¶...HAYIRLI VE HUZURLU BIR HAFTA

GEÇİRMENİZ DİLEKLERİMLE

YAŞA

Hava soğuk,al başını çık dışarı,

Tak şapkanı kulaklarına,eldivenlerini  ellerine,

Dışarı çık,yürü soğuk havada.

Üşü, Yürü sokakları,cadeleri gez,

Daha çok üşü,Daha çok yürü sokakları,

Üşüdükçe yürü ve  Yürüdükçe, düşün,

Olmak istediğin kişiyi hayal et , düşün,

Olduğun kişiyi düşün ve  Sahip olduklarını düşün uzun uzun,

Senin olmayanları düşün,

Sevdiklerini, sevmediklerini ve sevip sevemeceğin şeyleri  düşün,

Kazandıklarını, kaybettiklerini hesapla,

Söylediğin, söylenen doğru ve yanlışları düşün,

Seni terk edenleri yada  terk ettiklerini düşün bir güzelce,

Artık hayalini kurmadığın  ,ulaşamadığın ve yaşadığın yada yaşamka istediğin,

Hayatını düşün,

Ne kadar kolay vazgeçtiğini yada vazgeçemediğini düşün,

Bir daha kimseyi sevip , sevemeyeceğini düşün,

Saatlerce düşün gerekirse kafanı patlat,

Ama hiçbir şeyi düşünmediğini fark et,

Eve dön ve Aynada kendine bir bak,

Gözlerin kızarmış,

Demek ki ağlamak istemişsin elinde olmadan,

Zamanın nasıl geçtiğinin de farkında değilsin,

Ne zaman ağlamak istesen, yanaklardan süzülür yaşlar farkına varmadan ,

Sol yanın ağlar sen farkına varmasanda,

 Aç sıcak suyu, gir altına kendini bırak,

 Soğuktan donmuş  vücudun sıcak suyun altında biraz uyuşsun,

 Kemiklerin sızlasın canın yansın,am asen aldırma,

 Acıya dayan,Düşün,

 Yeniden düşün, Ardından el salladığın gönderdiklerini düşün,

 İnsanları düşün,sana İhanet edenleri  düşün,

Bir zamanlar hayallerin olduğunu ve yapacaklarının bitmediğini  düşün,

Bir zamanlar mutlu olduğun günleri düşün,hatırlamaya çalış,

 Mutluluğun nasıl bir his olduğunu nasıl bir unuttuğunu düşün ve hayal et,

Seni seven  O adamı düşün,

 O adamla asla beraber olamayacağını ve sarılamayacağını düşün,

 Şimdi çık sıcak suyun altından ,

Şaşkın ve bitkinsin,Unut kötü şeyleri ve hayata başla yeniden,

Belki seveceğin kişi tekrar çıkacak karşına,

Sevecek ve sevileceksin yeni başdan,

Yeni yarınlara ''merhaba'' de  ve yaşa.
 Çünkü hayat hep böyledir ...

İSTİKLAL MARŞININ KABULÜ

İstiklal mücadelesinin en çetin bir safhasında milletin duygularını belirtecek bir “İstiklal Marşı”nın yazılması istenmiş ve böylece, Maarif Vekaleti tarafından bir müsabaka açılmış ve müsabakada birinciliği kazanacak zata 500 lira nakdi mükafat verileceği ilan edilmişti.
Yurdun her tarafından 500′den fazla şair müsabakaya girmişti. Fakat yazılan marşlar, milletin hissiyatına tercüman olacak bir durumda değildi.
Mehmet Akit, marşın mükafatlı olmasından dolayı müsabakaya katılmamıştı. Zamanın Maarif Vekili Hamdullah Suphi böyle bir marşın ancak, Safahat nazımı şair Mehmet Akif tarafından yazılabileceğine inanmış ve 5 Şubat 1337, Miladi 1921 tarihinde şu mektubu kendisine yazmıştır.
“Pek aziz ve muhterem efendim,
İstiklal marşı için açılan müsabakaya iştirak buyurmamaklarındaki sebebin izalesi için pek çok tedbirler vardır Zat-i üstatanelerinin matlub şi’iri vücuda getirmeleri maksadın husulü için son çare olarak kalmıştır. Asl endişenizin icap ettiği ne varsa hepsini yaparız. Memleketi bu müessir telkin ve tehiç vasıtalarından mahrum bırakmamanızı rica ve bu vesile ile en derin hürmet ve muhabbeti arz ve tekrar eylerim.”
Bu mektubun yazılmasından bir ay bile geçmeden milletin istediği İstiklal Marşı yazılmış ve kahraman orduya ithaf olunmuştu.
Marş, Maarif Vekili Hamdullah Suphi ve arkadaşları tarafından beğenilmişti. Yalnız bu marşın üstata-ı rencide etmeden Büyük Millet Meclisi’nden nasıl geçirileceği üzerinde düşünülmüştü. Bu sıralarda Maarif Vekaletince seçilen yedi marş da Büyük Millet Meclisi’ne getirilmişti.
Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin 1 Mart 1337 (1921) tarihindeki toplantısında kararı, Karesi Meb’usu Basri Çantay, Meclise gelen marşlardan birinin okunması için bir takrir vermişti. Bu takrir Meclis üyelerinin reyine sunulmuş ve tasvip olunmuştur.
Marşlardan birinin okunması için Meclis Reisi tarafından, Hamdullah Suphi Bey kürsüye davet edilmiş ve ezcümle şöyle konuşmuştur:
-Arkadaşlar, hatırlarsanız, Maarif Vekaleti son mücadelemizin ruhunu terennüm edecek bir marş için şairlerimize müracaat etmiştir. Birçok şiirler geldi, burada yedi tanesi en fazla vasfı haiz olarak görülmüş ve seçilmiştir.
Hamdullah Suphi, Mehmet Akif’ten bir marş yazmasını rica ettiğini, marşın yazıldığını, beğenildiğini söylemiş ve intihabının Meclis’e ait olduğunu da sözlerine ilave etmiştir.
Hamdullah Suphi, gür sesiyle Meclis’in kürsüsünde İstiklal Marşı’nı okumuştur.
“Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet
Hakkıdır, Hakka tapan milletimin İSTİKLAL”
mısraları ile bu marş, Meclis üyelerinin şiddetli ve heyecanlı tezahüratına vesile olmuş, salon alkış sesleriyle dolmuştur.
Kastamonu mebusu Dr. Suad Beyin 12. Mart. 1337 (1921) tarihinde Büyük Millet Meclisi Riyasetine vermiş olduğu takrirde:
Riyaset-i Celileye :
Müzakere kifayetini ve Mehmet Akif Beyin İstiklal Marşı’nın kabulünü teklif ederim.
Bundan başka Bolu mebusu Tunalı Hilmi de takrir vermiş ise de reddedilmiş ve gene aynı tarihte Karasi mebusu Hasan Basri tarafından Riyaset-i Celileye verilen takrirde:
Riyaset-i Celileye :
“Bütün meclisin ve halkın takdiratını celbeden Mehmet Akif Beyefendinin şiirinin tercihan kabulünü teklif ederim. ‘ ‘
Takrir Meclis Reisi tarafından oya sunulmuş ve kabul edilmiştir.
Böylece Mehmet Akif tarafından yazılan marş İstiklal Marşı olarak ekseriyetle kabul edilmiştir.
Kırşehir Meb’usu Müfid Efendi, bu marşın, Hamdullah Suphi Bey tarafından Kürsüde tekrar okunmasını Konya Mebusu Refik Koraltan da Milletin ruhuna tercüman olan iş bu İstiklal Marşının ayakta dinlenmesini teklif etmiştir.
Bunun üzerine 12 Mart 1337 (1921) ‘de kabul edilen ve kanuniyet kes beden İstiklal Marşı tekrar Hamdullah Suphi tarafından okunmuş ve marş ayakta dinlenmiştir.
“Doğacaktır sana vadettiği günler Hakkın,
Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.”
İşte bu ruh ve iman ile Türk Ordusu Sakarya boylarında, İzmir yollarında Allah’ın lütuf ve insaniyle şecaat ve kahramanlıklarını göstermiş ve nihayet 9 Eylül 1922 tarihinde Hakk’ın vaat ettiği o parlak güneş, İzmir ufuklarında doğmuş, Müslüman Türkün satvet ve kudreti karşısında düşman büyük bir hezimete uğramış ve denize dökülmüştür.
Aziz ve mübarek vatanımızın her karış toprağı şehitlerimizin kanlarıyla sulanmış, zaferin şahikasına ulaşmıştır. Nitekim İstiklal Marşında:
“Korkma ! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O, benim milletimin yıldızıdır, parlayacak,
O, benimdir; o, benim milletimindir ancak!” mısraları ne derin bir mana taşımaktadır.
İzmir’in meşhur Kadife Kalesi’nde büyük Şanlı Türk bayrağı dalgalanmağa ve şiddetli alkışlar arasında yurdun her tarafında zafer şenlikleri yapılmağa başlanmıştı.
Mehmet Akif’e niçin istiklal Marşı’nı Safahatı’na koymadığı sorulduğunda o büyük insan:
“O benim değildir. Ancak milletimindir.” diye cevapta bulunmuştu. Aynı zamanda müsabaka için ayrılan (500) TL. o zaman fakir çocuk ve kadınlara örgü öğretmek, bir geçim sağlamak emeliyle teşekkül etmek üzere bulunan Darü’l Nisaiyye’ye teberru etmiştir.
Yakın arkadaşlarından, Ankara Baytar Müdürü’nün anlattığı palto hikayesine göre. Milli Mücadele sırasında. Ankara Baytar Müdürlüğünde bulunmuş olan bir zat. Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi konferans salonundaki bir konuşmasında şöyle demişti:
Mehmet Akif’in giyecek bir paltosu yoktu. Taceddin Dergahı’ndan Büyük Millet Meclisi’ne kadar paltosuz olarak yaya giderdi. O zamanlar Ankara’nın soğuğu çok şiddetli idi. Ben daireme gelir, paltomu Mehmet Akif’e gönderirdim. O da giyer Meclise giderdi, İstiklal Marşı için verilen parayı geri vermesinden dolayı kendisine, Mehmet Akif üzerinde bir palton yok, verilen parayı da almazsın, dedim. Bunun üzerine, bana darıldı, paltomu da kabul etmedi. O soğuklarda paltosuz olarak Büyük Millet Meclisine gitti, geldi.
Mehmet Akif’in buna benzer şahsına has daha birçok meziyetleri vardır. Dürüsttür, hatta Harb-i Umumi içinde kardeşinin evinde çayı şekerle içtiklerini görünce, milletin yemediğini siz nasıl yiyorsunuz, demiş ve bir müddet kardeşinin evine bile gitmemiştir.
Mehmet Akif’in rahatsız bulunduğu Alemdağı’nda son günlerde içlerinde Tarık Us’un da bulunduğu bir grup üstadın ziyaretine gitmişler, Mehmet Akif bitkin bir halde yatağında yatıyordu. Konuşma esnasında söz İstiklal Marşı’na intikal ettirilmiş, gelen ziyaretçilerden biri:
— Acaba İstiklal Marşı yeniden yazılsa daha iyi olmaz mı? demiş, bu söz üzerine yatağında bitkin bir halde yatmakta olan Akif; birdenbire başını kaldırmış ve ona:
— Allah bir daha bu millete İstiklal Marşı yazdırmasın!
Evet:
— Allah bir daha bu memleketin, bu milletin istiklalini tehlikeye düşürmesin! Bir daha onu istiklal Marşı yazmaya mecbur etmesin, sözüyle ziyaretçileri susturmuş, o büyük insanın ne demek istediği herkes tarafından anlaşılmıştı.
Büyük insan Mehmet Akif Ersoy, mezarına milleti için yazmış olduğu istiklal Marşı’yla konulmuştur. Tarihte kendi eseriyle gömülen ilk bahtiyar ölülerden biri de şüphesiz Mehmet Akif Ersoy olmuştur.
Cenab-ı Hak rahmet etsin, ruhu şad olsun.