ADAM DEDİĞİN

Lâl olmuş  şakıyan bülbülllerin dilleri,
Hazan da dökülen yapraklar gibi savrulduk,
Herkes deli sen kendini akıllı mı sanarsın.
Devran döner birgün kader bizede güler.

Daimi hayat bizim olsun gerisi yalan,
Adam dediğin mert sözlü olur ,sözünün eridir,
Sahibsiz komaz dünyaya gelen yavrularını,
Öyle yalan dolanla kırmaz sevdiklerini.


Haydi bak şimdi ölüm denen gerçeğe,
Boşa çiğnedin şu yalan dünyayı,
Gözlerin dolsun alacağın beş metre kefen,
Ama sn doymadın bu dünyayı tapuladın.

Yaptığın yanlışların telafisi yok,
Ömür denen turpanı biçtin sen,
Ne ekersen onu biçersin demişler,
Kuru toprak sana elinde kalan.

Geçmişi olmayanın geleceğide olmazmış,
Ana babasına bakmyan evlat olur mu?
Onlar seni büyüttüler,bu günlere getirdiler,
Mevlam güzel eylesin kaderimizi.