ÇOCUKÇA

Bedenim büyürken ,
Ben hep çocuk kalsaydı,
Duygularım ,hayallerim.

Kalbim hep çocuk gibi sevgi istese;
Gülseydim ben de herşeye çocukça ,
Ağlasaydım  naz edip sana çocukça,
Sevseydin beni saf ve temiz duygularla.

Ya da ne bileyim ben tek başıma;
Koşsaydım kırlarda
Kovalasaydım tutmak için kelebekleri,
Keşke hep çocuk kalsaydım.

Oynasydım çamurlarda,
Kaybolsaydım sokaklarda,
Arasalardı beni,
Saklansaydık bilmedik yerlere.

Bayram sabahı uyansaydım erken,
Giymek için bayramlıklarımı
Şeker toplasaydım kapılarda,
Yeseydim kimse görmeden.

Salıncakda havalara uçsaydım.
Kaydırakda kaysaydım,
Daldan erik çalsaydım,
Komşunun camını kırsaydım.


Bir bebeğim olsaydı,
Onu ninnilere uyutsam
Saçlarına kurdeleler bağlasam,
Yeni elbiseler giydirsem.

Yaş oldu kırk ,
Ne çocuk olabildik,
Ne çocuk kalabildik.
Ne de büyebildik.


Gerçi bazılarına göre bunları düşünmek ,
Söylemek bile hâlâ
Kimilerine göre ,
Çocukca.