ELVEDA

Yine aynı sahne, aynı oyun, aynı oyuncu.
Başrolde aşk , konu yalnızlık, cezası terkedilmek,
Köşe başında simit satan simitci,
Karşısında ayakkabı boyayan çocuk,
Ve karşı cadde de vızır vızır arabalar.

İçimde yaşananlara duyulan pişmanlıklar.
Suçum sevmekse cezama razıyım Hakim Bey.
Ben onu sevmekten başka şey yapmadım,
Onun gibi yalandan sevmedim.

Güzel başlamıştı herşyey onunla,
Onsuz bana hayat haram,
Ellerim şimdi bomboş kaldı,
Bana kalan  kocaman bir yalnızlık.
Sonra pekçok pişmanlıklar.

Umudum tükendi benim
Gelmedi ben sevdiceğim,
Açmasını beklediğim güller soldu,
Geceler bana daha karanlık,
Gündüzler olmuyor onsuz,

Gül gocasıydım soldurdun beni beni,
Uçsuz bucaksız çöllerde koydun beni,
Tüm dünyamı yıktın benim,
Ecelim sen oldun benim.

Yaşlanmak istemiştim senle,
Bırakıp gittin gurbet ele,
Bir uçan kuş kuş idim daldan dala,
Kanatlarım kırıldı uçamaz oldum
Kör kuyulara attın beni beni.

Senle uyanmaktı  hayalim,
Senle uyumaktı gecelerim,
Issız gecelere saldın beni beni,
Engin denizlere saldın beni beni,
Sensiz sabahlarda ağlattın beni beni.

Seni aradım bomboş sokaklarda,
Seni bulamadım ,kaldım tek başıma,
Gurbet elde mutlu musun?
Bıraktın gittin ellerimi,
Sensiz kuytularda sabahladım ben.

Şimdi gidiyorum ben yalnız,
Sensiz ve kimsesiz,
Dilerim Allah'dan sende gülme,
Bahçende ötsün baykuşlar,
Gidiyorum ben elveda