AŞK GEÇER

Aşk geçer,beni de seni de,
Çünkü aşkın renga renk kanatları var,
Elbette aşk beni geçer ,seni de yar,
Dağları ,derleri ve ovaları tanıyor...

Bir ateş çaksa gecenin koynunda,
Eli yanmaz ateşin kollarında,
Serin su başlarında bekler sevenleri,
Ve ben onun peşinden kuş olsam tutamam,
Aşk okyanusa ulaşdığında,ben dereye inemem,
O koca çınar olduğunda ben yaprak veremem...

Ben bir dil bilirim, o ise ezberlemiş tüm dilleri,
Od ateş olmayınca yanmaz,o ateşin kendisi,
Ben tırmanamam göğe,onun kanatları var,
Bir adamın ellerini tutmuşken,o başkalarını kovalar,
Kendine köle yapmış insanları,benimse yok sevenim,
Bende bir adım yokken,o dolaşır dünyaları,
Elbet aşk beni geçer,seni de geçer,
Trene binmesine gerek yok,yollar onun...

Aşk şiiri yazdığımı sanırım, ben buna uyarım...
Destanı bitirmiş olurum ben,ilk mısrayı yazarken,
Uçup gitmiştir aşk, evet dünyayı firar eyleyip
Ben iki kanadı bir araya getiremezken...

Aşk beni bir daha geçer,seni de iki defa geçer,
Tren raylarına basmadan...